Pierius był chrześcijańskim presbiterem i filozofem z Aleksandrii żyjącym w III wieku. Prawdopodobnie pełnił funkcję kierownika Szkoły Katechetycznej w Aleksandrii u boku Achillasa za panowania biskupa Teona. Znany ze swoich umiejętności kaznodziejskich i egzegezy biblijnej, bywał czasem nazywany „Origenem Młodszym”. Po przeżyciu prześladowań dioklecjańskich przeniósł się do Rzymu, gdzie mieszkał aż do śmierci po 309 roku.
Życie i dzieła
Jako uczony, Pierius napisał zbiór dwunastu traktatów lub kazań. Zachowane fragmenty jego dzieł obejmują komentarze do Ewangelii według Łukasza, kazanie wielkanocne dotyczące Hozjasza, dyskurs o Matce Bożej oraz eulogię na cześć swojego ucznia, Pamphila. Niektóre z jego pism teologicznych zawierają idee zbliżone do tych wyznawanych przez Orygena, takie jak przedistnienie dusz i podporządkowanie Ducha Świętego.
Kult
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Podczas gdy niektóre relacje historyczne opisują go jako męczennika, inne sugerują, że jedynie znosił wielkie cierpienia za wiarę, zamiast za nią zginąć. Jego pamięć jest co roku wspomniana 4 listopada, jak podaje Martyrologium Romanum.