Philippe Leclerc de Hauteclocque (1902–1947) był francuskim generałem Wolnych Francuzów podczas II wojny światowej, znanym we Francji jako Leclerc. Po zawieszeniu broni Francji dołączył w Wielkiej Brytanii do generała Charles’a de Gaulle’a, przyjął nazwisko Leclerc, aby chronić swoją rodzinę, i dowodził siłami Wolnych Francuzów w Afryce, Libii i Tunezji. Jego dywizja pancerna wzięła później udział w wyzwoleniu Paryża i Strasburga. Pośmiertnie, w 1952 roku, otrzymał godność marszałka Francji.
Młodość










Hauteclocque urodził się w starym rodzie ziemiańskiej szlachty w regionie Somma we Francji. Jego przodkowie brali udział w średniowiecznych krucjatach i bitwach, a rodzina przetrwała rewolucję francuską. Ukończył francuską akademię wojskową w Saint-Cyr, z której wyszedł w 1924 roku, a następnie odbył szkolenie w szkole kawalerii w Saumur. Wczesne przydziały zaprowadziły go do francuskiej okupacji Zagłębia Ruhry oraz do Maroka, gdzie służył w miejscowych jednostkach marokańskich i uczestniczył w operacjach przeciwko partyzantom w górach Atlas.
Dowództwo w czasie wojny










Po zawieszeniu broni Francji w 1940 roku Hauteclocque udał się do Wielkiej Brytanii, aby przyłączyć się do Wolnych Francuzów. We Francuskiej Afryce Równikowej zjednał dla sprawy Wolnych Francuzów miejscowych przywódców i poprowadził oddział przeciwko Gabonowi, który popierał rząd Vichy. Jego siły zdobyły później Kufrę w Libii, gdzie jego żołnierze złożyli przysięgę Serment de Koufra, ślubując walczyć, aż flaga francuska będzie powiewać nad katedrą w Strasburgu. Jego oddziały walczyły następnie w Tunezji i Normandii, a jego dywizja wzięła udział w wyzwoleniu Paryża i Strasburga.
