Petra Kelly (1947–1992) była niemiecką polityczką Zielonych i działaczką ekofeministyczną. Była jedną z założycielek niemieckiej partii Zielonych, pierwszej partii Zielonych, która zyskała znaczenie zarówno w Niemczech, jak i na arenie międzynarodowej. W 1982 roku otrzymała Right Livelihood Award za łączenie problematyki ekologicznej z rozbrojeniem, sprawiedliwością społeczną i prawami człowieka. Od 1983 roku zasiadała w Bundestagu, a w 1992 roku znaleziono ją zastrzeloną w Bonn, obok jej partnera, byłego generała i polityka Zielonych Gerta Bastiana.
Młodość i wykształcenie
Kelly urodziła się jako Petra Karin Lehmann w Günzburgu w Bawarii i przyjęła nazwisko Kelly po tym, jak jej matka wyszła za mąż za oficera armii Stanów Zjednoczonych. Jej rodzina przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych w 1959 roku, a ona mieszkała i studiowała tam do powrotu do Niemiec Zachodnich w 1970 roku, zachowując niemieckie obywatelstwo. Podziwiała Martina Luthera Kinga juniora i prowadziła kampanię na rzecz Roberta F. Kennedy’ego oraz Hubert Humphrey w wyborach w USA w 1968 roku. Uzyskała tytuł licencjata z nauk politycznych na American University oraz magisterium na Uniwersytecie w Amsterdamie.
Kariera polityczna
Kelly pracowała w Komisji Europejskiej w Brukseli i uczestniczyła w licznych kampaniach pokojowych i ekologicznych. W 1979 roku współzałożyła Die Grünen, a w 1983 roku została wybrana do Bundestagu, w którym zasiadła ponownie w 1987 roku. W 1983 roku ona i inni członkowie Zielonych rozwiesili protestacyjny transparent we Wschodnim Berlinie, a później skonfrontowała się z przywódcą NRD Erichem Honeckerem w sprawie represji wobec działaczy pokojowych. W ostatnich latach życia znacznie oddaliła się od wielu współpracowników z partii z powodu pragmatycznego zwrotu Zielonych.
Śmierć i dziedzictwo
W październiku 1992 roku w jej domu w Bonn odnaleziono rozłożone zwłoki Kelly i Gerta Bastiana. Policja ustaliła, że Kelly została zastrzelona we śnie przez Bastiana, który następnie popełnił samobójstwo. Pochowano ją na leśnym cmentarzu w Würzburgu. W 2006 roku brytyjska Agencja Środowiska umieściła ją na 45. miejscu listy osób, które najbardziej przyczyniły się do ratowania planety.