Perpetuus z Maastricht był VI-wiecznym biskupem sprawującym posługę w diecezji Tongres-Maastricht. Urodzony około 550 roku, uważa się, że był synem hrabiego z Ostierne i prawdopodobnie urodził się w Dinant. Sprawował urząd biskupi od około 607 roku aż do śmierci w 617 roku. Znany jako żarliwy kaznodzieja, w relacjach hagiograficznych zyskał tytuł „doktora wiernych”. Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.
Życie i służba

Szczegóły historyczne dotyczące jego życia są ograniczone i często opierają się na późniejszych legendach. Według tradycji utrzymywał silną więź ze swoim miejscem urodzenia, Dinant, gdzie rzekomo założył parafię św. Wincentego. Zastąpił Gondulfa w urzędzie biskupa i jest wymieniany jako 23. prelat siedziby Tongres-Maastricht-Liège. Zmarł w Dinant 4 listopada 617 roku.
Kult i dziedzictwo

Jako patron Dinant, jego szczątki zostały przeniesione do kolegiaty Notre-Dame po zburzeniu pierwotnego miejsca pochówku. Podczas rewolucji francuskiej jego relikwie były słynnie chronione przez lokalną rodzinę. Choć coroczne procesje z udziałem relikwiarzowej popiersia były długoletnią tradycją, w czasach nowożytnych takie publiczne wystawienia stały się rzadkością.
