Perge (gr. Πέργη) – najważniejsze z miast starożytnej Pamfilii.
Według przekazu założone w XIII wieku p.n.e. przez Mopsosa i Kalchasa znanych z wojny trojańskiej. W IV wieku p.n.e. podróżnik Skylaks odnotował istnienie miasta nad brzegiem rzeki Kestros (dzis. Aksu). Chociaż miasto położone było 12 km od morza, mieszkańcy czerpali zyski z handlu morskiego, co umożliwiała ówczesna żeglowność rzeki. Aż do 333 p.n.e. miasto pozostawało w strefie wpływów perskich. Później poddało się bez walki Aleksandrowi Macedońskiemu. Po jego śmierci miasto pozostawało niezależne aż do 129 p.n.e., kiedy stało się częścią nowej prowincji rzymskiej – Azji i wkroczyło w okres rozkwitu.
W I i II wieku n.e. Perge było jednym z najpiękniejszych miast Azji Mniejszej i jednym z ważniejszych ośrodków kultu Artemidy. Dotychczas zachowały się pozostałości nimfeum, ulicy kolumnowej, bramy ceremonialnej, łaźni, gimnazjonu, teatru i stadionu na 12 tys. widzów. Od pobytu św. Pawła rozpoczął się chrześcijański okres historii miasta, które w V wieku było siedzibą biskupa. Gwałtowny upadek nastąpił w VIII wieku wraz z najazdami Arabów.
