Peregryn Laziosi był włoskim mnichem i kapłanem należącym do zakonu servitów, żyjącym w XIV wieku. Urodzony w Forlì, początkowo wchodził w konflikty z przełożonymi swojego zakonu, zanim doświadczył głębokiego nawrócenia, które skłoniło go do wstąpienia do servitów w Sienie. Ostatecznie powrócił do miejsca urodzenia, aby założyć nowy dom zakonny, gdzie zyskał sławę dzięki swoim kazaniom oraz oddaniu ubogim i chorym. Jest powszechnie uznawany za cudotwórcę i wzór całkowitego zaufania do opatrzności Bożej.
Życie i cuda


Po pokucie za przemoc wobec duchowego przywódcy, której dopuścił się w młodości, Laziosi poświęcił się życiu modlitwy i służby. Był znany z surowych pokut, często wybierając stanie zamiast siedzenia. W późniejszym okresie życia cierpiał na ciężką infekcję nogi, która wymagała amputacji. Po nocy intensywnej modlitwy przed krucyfiksem, jego stan medyczny cudownie ustąpił, zanim doszło do operacji. Wydarzenie to ugruntowało jego reputację cudotwórcy.
Kult i patronat

Został kanonizowany w 1726 roku i jest wspomniany corocznie 1 maja. Ze względu na cudowne uzdrowienie z choroby zagrażającej życiu, jest patronem osób walczących z nowotworami, AIDS i innymi poważnymi chorobami. Na całym świecie istnieją liczne sanktuaria poświęcone jemu, w tym w Stanach Zjednoczonych i na Filipinach, gdzie wierni czczą jego relikwie.
