Pelino był bazyliańskim mnichem żyjącym w VII wieku, który sprawował urząd biskupa Brindisi. Urodzony około 620 roku w Dyrrachium, przeszedł do historii dzięki swojemu sprzeciwowi wobec herezji monoteletyzmu. Po śmierci biskupa Prokulusa, Pelino przejął przewodnictwo w Kościele w Brindisi. Jego niezłomność w kwestiach teologicznych doprowadziła do konfliktu z bizantyjskimi władzami imperialnymi, co skutkowało jego deportacją do Corfinio. Tam został stracony wraz ze swoimi uczniami, co uczyniło jego śmierć męczeństwem.
Życie i męczeństwo

Po wstąpieniu do zakonu bazylian, Pelino wraz z kilkoma uczniami przeniósł się do Brindisi, aby uniknąć sporów teologicznych toczących się w Bizancjum. Jego lojalność wobec stanowiska Kościoła przeciwko monoteletyzmowi wywołała tarcia z dworem cesarskim. Po mianowaniu na biskupa, został wysłany przez bizantyjskich urzędników do Corfinio. Ostatecznie został tam zabity 5 grudnia 662 roku wraz ze swoimi wyznawcami.
Kult i dziedzictwo
Został uznany za świętego w 668 roku dzięki staraniom jego następcy, Cypriana. Przez wiele stuleci dzielił patronat nad Brindisi ze świętym Leucjuszem. Jest również patronem diecezji Sulmona-Valva. Jego pamięć jest zachowana w bazylice w Corfinio oraz w miejscowości San Pelino, która została nazwana na jego cześć.
