Pega była anglosaską pustelnicą, która żyła w królestwie Mercji pod koniec VII i na początku VIII wieku. Jako siostra świętego Guthlaca i córka Penwalha, należała do znamienitego mercyjskiego rodu szlacheckiego. Zamieszkiwała jako pustelnica w pobliżu Peterborough, blisko pustelni swojego brata. Po śmierci Guthlaca udała się do Rzymu, gdzie zmarła w 719 roku. Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej i wspomniana jest 8 stycznia.
Życie i czyny


Życie Pegi jest dokumentowane we wczesnych przekazach dotyczących jej brata, Guthlaca. Opiekowała się nim w jego ostatnich dniach, a później nadzorowała przeniesienie jego niezniszczalnego ciała. Wspomina się, że w tym czasie użyła poświęconej przez Guthlaca soli, aby przywrócić wzrok ślepemu człowiekowi. Niektóre średniowieczne kroniki sugerują, że odziedziczyła psalmierz i bicze swojego brata, które ostatecznie przekazała pierwszemu opatowi opactwa w Crowland.
Kult i dziedzictwo

W Rzymie ustanowiono kościół ku jej czci, w którym spoczywały jej szczątki i gdzie miały dziać się cuda. W Anglii kościół parafialny w Peakirk jest wyjątkowo poświęcony właśnie jej. Według lokalnej tradycji jej serce zostało zwrócone w to miejsce i zachowane jako relikwia. Uważa się, że miejsce jej dawnej celi jest lokalizacją historycznej pustelni św. Pegi (St Pega's Hermitage).
