Pedro de Mezonzo był benedyktyńskim mnichem, opatem i biskupem żyjącym w X wieku, który służył ludności Galicji w okresie intensywnej niestabilności. Urodzony w 930 roku, awansował od uczonego mnicha w klasztorze Santa María de Mezonzo do roli opata Sobrado, a ostatecznie stał się biskupem Iria Flavia. Jest wspominany ze względu na swoje przywództwo oraz wysiłki na rzecz odbudowy miejsc kultu po niszczycielskich najazdach wikingów i kampaniach militarnych Al-Mansura.
Kariera kościelna
Po uzyskaniu szerokiego wykształcenia w zakresie tekstów klasycznych i patrystycznych, Pedro służył jako notariusz, zanim został wybrany na opata w 965 roku. Zarządzał znaczącymi ośrodkami religijnymi i utrzymywał stabilność podczas inwazji Normanów. Później objął biskupstwo Iria Flavia, gdzie pracował nad odbudową zniszczonych klasztorów i mediacją sporów między różnymi instytucjami religijnymi a szlachtą.
Przywództwo podczas wojny
Podczas inwazji prowadzonej przez Al-Mansura, Pedro priorytetowo traktował bezpieczeństwo swojego ludu oraz zachowanie relikwii Apostoła, ewakuując Santiago de Compostela. Tradycja sugeruje, że jego obecność podczas zniszczenia miasta wzbudziła szacunek nawet u zdobywcy. Po tych konfliktach poświęcił się odbudowie zrujnowanych miast i klasztorów, zapewniając pomoc duchową i materialną ocalałym.
Kult
Uznany za świętego, Pedro jest upamiętniany w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 10 września. Jest czczony za swoją rolę duchowego opiekuna oraz za zaangażowanie w odbudowę wspólnoty chrześcijańskiej w Królestwie León.