Pedro de Gante był flamandzkim misjonarzem franciszkaninem, który odegrał istotną rolę w wczesnej edukacji religijnej ludów tubylczych w Nowej Hiszpanii. Urodzony około 1480 roku w Geraardsbergen, przybył do Meksyku jeszcze przed pierwszymi większymi grupami misjonarzy. Poświęcił życie nauczaniu katechizmu chrześcijańskiego, co wymagało od niego opanowania języka nahuatl. Zakładając szkołę San José, stworzył pierwszą szkołę w stylu europejskim w obu Amerykach, wywierając trwały wpływ na historię edukacji i religii w tym regionie.
Życie i działalność
Jako krewny cesarza Maksymiliana I, Gante udał się do Meksyku, aby służyć jako misjonarz. Skupił się na nauczaniu lokalnej ludności poprzez naukę języka nahuatl. Napisał Doctrina Christiana, aby wspomóc swoje wysiłki dydaktyczne. Jego największym osiągnięciem było założenie szkoły San José, która służyła jako pierwsza europejska instytucja edukacyjna w obu Amerykach. Pozostał w Meksyku aż do śmierci w 1572 roku.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki uznał jego zasługi, ogłaszając go błogosławionym, co nastąpiło za sprawą papieża Jana Pawła II. Jego dziedzictwo edukacyjne jest zachowane w jego pismach historycznych oraz w szkołach, które założył. W jego ojczystym kraju został uznany za jednego z najwybitniejszych Belgów. Jego praca pozostaje istotną częścią historii edukacji religijnej w obu Amerykach.