Pedro de Bardeci był hiszpańskim misjonarzem franciszkaninem urodzonym w Orduña w 1641 roku. Po pracy w Meksyku i w wicekrólestwie Peru, w 1675 roku wstąpił do zakonu franciszkanów w Santiago w Chile. Żył w surowości i głębokiej pobożności, skupiając się na Eucharystii i Najświętszej Maryi Pannie. Zmarł w Santiago w 1700 roku, pozostawiając po sobie reputację świętości, która doprowadziła do uznania go przez Kościół katolicki za sługę Bożego.
Życie i służba


Urodzony w zamożnej chrześcijańskiej rodzinie, Bardeci początkowo zajmował się handlem w Meksyku, zanim poszukiwał bardziej sprawiedliwej drogi. Podróżował do Górnego Peru, gdzie pracował jako próbobiorca metali i nauczyciel. Ostatecznie przeprowadził się do Chile i wstąpił do nowicjatu franciszkanów. Jako brat zakonny poświęcał się służbie ubogim, chorym i wdowom, często chodząc ulicami Santiago, aby zbierać jałmużnę dla potrzebujących.
Kult i dziedzictwo

Jego reputacja świętości znacząco wzrosła po śmierci, przyciągając wielu odwiedzających jego grób w kościele św. Franciszka. Obecnie jest uważany za sługę Bożego, a proces jego beatyfikacji trwa. Wyznawcy nadal odwiedzają jego miejsce spoczynku w Santiago, gdzie odprawiane są comiesięczne msze ku jego czci, czasem z towarzyszeniem tradycyjnej muzyki z jego rodzinnego Kraju Basków.
