Peblig był świętym z Walii żyjącym w IV wieku, znany również pod łacińskim imieniem Publicius. Według tradycji był synem Magnusa Clemensa Maximusa, cesarza panującego w Brytanii, Galii i Hiszpanii, oraz walijskiej księżniczki Elen Luyddog. Jest kojarzony z rzymską warownią Segontium, w pobliżu dzisiejszego Caernarfon, gdzie prowadził kościół w Llanbeblig. Choć jego dokładne pochodzenie jest przedmiotem sporów, pozostaje on istotną postacią w walijskiej hagiografii.
Życie i pochodzenie

Jako syn cesarza Magnusa Clemensa Maximusa i Elen Luyddog, Peblig należał do znamiennej linii królewskiej. Żył pod koniec IV wieku i był związany z okolicami Caernarfon. Jego walijskie imię, Peblig, uważane jest za lokalną wersję łacińskiego imienia Publicius. Relacje historyczne sugerują, że był związany z życiem religijnym regionu, konkretnie poprzez kościół założony w Llanbeblig.
Kult
Święty jest czczony corocznie 3 lipca. Jego dziedzictwo jest zachowane w lokalnej historii religijnej, w tym w manuskrypcie Llanbeblig Hours, który przedstawia go na ilustracjach. Kościół w Llanbeblig, związany z jego imieniem, został ostatecznie przekazany diecezji w Llandaff w 1283 roku pod władzą króla Edwarda I.
