Paweł Giustiniani, pierwotnie znany jako Tommaso, był weneckim duchownym i mnichem żyjącym w XV wieku, który odegrał kluczową rolę w restrukturyzacji zakonu kamaldolskiego. Po wstąpieniu do wspólnoty w 1510 roku, pracował nad rozwiązaniem wewnętrznych konfliktów między mnichami a pustelnikami, których nie zdołało rozstrzygnąć poprzednie kierownictwo. Wspierany przez papieża Leona X, w 1516 roku został przełożonym pustelni w Camaldoli. Jego wysiłki na rzecz wprowadzenia nowych reguł zakonnych doprowadziły ostatecznie do ustanowienia odrębnej grupy, która stała się niezależną kongregacją.
Życie i reforma

Po wstąpieniu do zakonu, Giustiniani dążył do ustabilizowania życia zakonnego poprzez formalne regulacje. W 1520 roku opublikował Regula Vitae Eremiticae, aby prowadzić wspólnotę. Ponieważ napotkał uporczywy opór wobec tych zmian, ostatecznie odszedł wraz z grupą pustelników, aby utworzyć osobną, autonomiczną kongregację, zapewniając tym samym możliwość niezależnej kontynuacji swojej wizji struktury zakonu.
Kult
Kościół rzymskokatolicki uznaje go za błogosławionego Pawła Giustinianiego. Jego pamięć jest czczona podczas konkretnych uroczystości liturgicznych; zakon kamaldolski obchodzi jego wspomnienie 25 lipca, podczas gdy inne tradycje upamiętniają go 28 lipca.
