Pauline Vanier (1898–1991) była wybitną kanadyjską działaczką humanitarną i żoną Georges'a Vaniera, pierwszego francusko-kanadyjskiego gubernatora generalnego. Urodzona w Montrealu, została pierwszą kobietą zasiadającą w Prywatnej Radzie Królewskiej Kanady w charakterze niepolitycznym. Przez całe życie poświęcała się sprawom społecznym, pełniąc funkcję kanclerskiej Uniwersytetu w Ottawie oraz współtworząc Instytut Rodziny Vaniera.
Wkład społeczny


Jej zaangażowanie w sprawy opieki społecznej doprowadziło do powołania w 1963 roku organizacji Madame Vanier Children's Services. Odegrała również kluczową rolę w założeniu Instytutu Rodziny Vaniera. Jako Kompanionka Orderu Kanady została uhonorowana za znaczący wpływ na społeczeństwo kanadyjskie poprzez liczne działania humanitarne i pełnione funkcje przywódcze.
Dziedzictwo i wyróżnienia

Vanier jest upamiętniana poprzez liczne miejsca i instytucje. W Ottawie jej imieniem nazwano park oraz szkołę średnią, natomiast w Uniwersytecie św. Tomasza znajduje się rezydencja dedykowana jej postaci. Dodatkowo, aby uczcić jej życie i służbę, w Brampton nazwano katolicką szkołę podstawową.
