Paul Gerhardt był wybitnym niemieckim pastorem i teologiem lutermańskim, żyjącym w latach 1607–1676. Urodzony w Gräfenhainichen, studiował na Uniwersytecie w Wittenberdze, gdzie nauczył się wykorzystywać pieśni religijne jako istotne narzędzie opieki duszpasterskiej. Służył w różnych wspólnotach, obejmując stanowiska w Mittenwalde i Berlinie, zanim został archidiakonem w Lübben. Uważany za najważniejszego niemieckiego autora hymnów, jego dzieła poetyckie od wieków stanowią centrum lutermańskiego kultu i nadal znajdują się w nowoczesnych śpiewnikach.
Życie i służba
Po studiach w Wittenberdze Gerhardt pracował jako korepetytor w Berlinie, gdzie jego talenty poetyckie przyciągnęły uwagę kantora Johanna Crügera. Później służył jako pastor w Mittenwalde, w okresie, w którym skomponował wiele swoich słynnych hymnów. Jego posługa w Berlinie była naznaczona napięciami teologicznymi między frakcjami lutermańskimi a reformowanymi, choć cieszył się szacunkiem obu stron dzięki swojemu braterskiemu podejściu i niekontrowersyjnym kazaniom.
Dziedzictwo muzyczne
Hymny Gerhardta wywarły trwały wpływ na muzykę chrześcijańską. Jego strofy były często włączane do kompozycji Johanna Sebastiana Bacha, pojawiając się w różnych Pasjach, kantatach oraz Oratorium Bożego Narodzenia. Jego dzieła zostały zebrane w kilku wpływowych śpiewnikach, takich jak Praxis pietatis melica, a jego wkład liryczny pozostaje filarem protestanckiego życia liturgicznego.
Kult
Niektóre kościoły lutermańskie w Stanach Zjednoczonych uwzględniają go w swoim kalendarzu świętych, obchodząc jego wspomnienie 26 października. Jego wpływ jest również odzwierciedlony w różnych miejscach pamięci, w tym w kościele w Monachium nazwanym jego imieniem.