factograf
PL
Zaloguj się

VII-wieczna dziewica i święta Neapolu

Patrycja z Neapolu

Patrycja z Neapolu była VII-wieczną dziewicą i świętą, urodzoną w Konstantynopolu. Według tradycji wywodziła się ze szlacheckiego rodu i mogła być spokrewniona z rzymskim cesarzem Konstantynem Wielkim. Aby uniknąć aranżowanego małżeństwa, udała się do Rzymu, gdzie papież Liberius przyznał jej welon. Po śmierci ojca powróciła do miejsca swojego urodzenia, oddała bogactwa ubogim i zrzekła się roszczeń cesarskich. Podczas próby pielgrzymki do Jerozolimy sztorm doprowadził do rozbicia jej statku w pobliżu Neapolu, gdzie zmarła na chorobę.

Życie i śmierć

Po rozbiciu statku Patrycja szukała schronienia na wyspie Megarides, która jest miejscem, gdzie obecnie znajduje się Castel dell'Ovo. Zmarła krótko po przybyciu na brzegi Neapolu. Jej życie definiowało oddanie religijne oraz decyzja o porzuceniu cesarskiego statusu na rzecz życia w ubóstwie i służby potrzebującym.

Kult i relikwie

Jej szczątki pierwotnie spoczywały w klasztorze Sante Patricia, zanim w 1864 roku zostały przeniesione do San Gregorio Armeno. Jej relikwie znajdują się w drogocennej urnie wykonanej ze srebra, kamieni szlachetnych i złota. Podobnie jak w tradycji świętego Januariusza, mówi się, że jej krew okresowo upływnieje. Zjawisko to wiąże się z legendą, według której jej ciało krwawiło po tym, jak pewien mężczyzna wyrwał jeden z jej zębów.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy