Patrob z Pottole był presbiterem i wczesnochrześcijańską postacią identyfikowaną jako jeden z siedemdziesięciu uczniów. Jest wspomniany w Nowym Testamencie, konkretnie w Liście do Rzymian, gdzie święty Paweł przesyła mu pozdrowienie. Tradycje historyczne sugerują, że sprawował urząd biskupa, albo w Neapolu, albo w Pottole. Jest czczony wraz z kilkoma innymi apostołami, w tym z Hermem, Linem, Gajuszem i Filologiem.
Rola historyczna
Jako członek grupy siedemdziesięciu uczniów, Patrob zajmował znaczące miejsce we wczesnym Kościele. W zależności od tradycji, jest uznawany za biskupa Neapolu lub Pottole. Jego tożsamość jako presbitera jest również odnotowana w różnych relacjach dotyczących wczesnego chrześcijańskiego przywództwa.
Kult
Tradycje katolicka i prawosławna czczą jego pamięć. Wspomina się o nim 5 listopada, w dniu, w którym Kościół obchodzi również święta jego współapostołów. Jego obecność w tekście biblijnym zapewnia mu trwałe miejsce w kalendarzach liturgicznych tych tradycji.