Patrick Cavanagh był irlandzkim żeglarzem i męczennikiem katolickim, który zginął w 1581 roku. Został stracony w Wexford wraz z kilkoma innymi osobami, w tym piekarzem nazwiskiem Matthew Lambert, po tym jak oskarżono go o zdradę stanu. Jego skazanie wynikało z zaangażowania w pomoc Jamesowi Eustace, 3. wizkontowi Baltinglass, oraz księdzu jezuitom w ucieczce z Irlandii. Ponadto odmówił złożenia przysięgi zwierzchnictwa (Oath of Supremacy), która nakładała uznanie monarchy angielskiego za najwyższą głowę Kościoła.
Życie i śmierć
W okresie intensywnych napięć religijnych i politycznych w Irlandii, Cavanagh pomagał w wysiłkach mających na celu zapewnienie bezpiecznego przejścia wyjętemu spod prawa wizkontowi Baltinglassowi oraz jego kapelanowi. W wyniku zdrady Cavanagh i jego towarzysze zostali aresztowani, poddani więzieniu i torturom. 5 lipca 1581 roku został stracony w Wexford poprzez powieszenie, poćwiartowanie i wybebeszenie za odmowę wyrzeczenia się wiary oraz za rolę w pomocy w ucieczce.
Kult
Cavanagh jest uznawany za jednego z Męczenników z Wexford. W 1992 roku papież Jan Paweł II dokonał jego beatyfikacji, oficjalnie uznając jego status błogosławionego męczennika Kościoła katolickiego. Choć w te same wydarzenia zaangażowane były inne osoby, Cavanagh został w szczególności uwzględniony wśród tych, którzy zostali uhonorowani za swoją niezłomność religijną w epoce elżbietańskiej.