Paschasia była wczesnochrześcijańską męczennicą i zakonnicą, która żyła w II wieku. Według relacji historycznych Grzegorza z Tours ukazała się robotnikom budującym kościół św. Benignusa jako starsza kobieta ubrana w czarny strój. Zachęcała robotników, twierdząc, że sam św. Benignus nadzoruje ich prace budowlane. Późniejsze tradycje sugerują, że była wyznawczynią św. Benignusa, a chrzest i nauki religijne przyjęła od niego przed śmiercią w okolicach Dijon.
Życie i śmierć
Późniejsze hagiografie podają, że Paschasia została ochrzczona przez św. Benignusa. Po jego męczeństwie została rzekomo schwytana przez pogan za panowania cesarza Aureliusza. Ponieważ odmówiła wyrzeczenia się chrześcijańskiej wiary, została stracona. Mówi się, że została pochowana w krypcie znajdującej się w pobliżu grobu św. Benignusa.
Kult
Jest wspominana jako święta w tradycjach sprzed schizmy. Jej wspomnienie obchodzi się 9 stycznia. Jej dziedzictwo zostało zachowane w pismach Grzegorza z Tours oraz w późniejszej dokumentacji w Acta Sanctorum.