José Pascual Carda Saporta był hiszpańskim księdzem katolickim urodzonym w Villarreal w 1893 roku. Po święceniach kapłańskich w 1918 roku pełnił różne funkcje, w tym rektora seminarium oraz duchowego kierownika. Spędził również dwa lata w Meksyku, gdzie pracował jako kaznodzieja i spowiednik. Podczas wojny domowej w Hiszpanii powrócił do kraju, aby wspierać duchowieństwo w Ciudad Real, lecz ostatecznie został schwytany i zamordowany w Oropesa w 1936 roku z powodu swojej tożsamości religijnej.
Życie i śmierć
Po święceniach Carda Saporta wstąpił do Stowarzyszenia Księży Pracowników Diecezjalnych. Był znany z pielęgnowania powołań poprzez swoją pracę w seminariach. Podczas służby w Meksyku koncentrował się na ewangelizacji. Po wybuchu wojny w ojczyźnie powrócił, aby pomagać współbraciom duchownym. Został stracony we wrześniu 1936 roku, słynąc z tego, że przed śmiercią wybaczył swojemu oprawcy.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1995 roku jako część grupy czterdziestu pięciu męczenników wojny domowej w Hiszpanii. Kościół katolicki wspomina go 4 września. Jest szczególnie czczony w diecezji Segorbe-Castellón, gdzie często przedstawiany jest z palmą, tradycyjnym symbolem męczeństwa.