Partenios z Lampsakos był biskupem żyjącym w IV wieku, który sprawował swoją posługę za panowania Konstantyna Wielkiego. Urodzony jako syn diakona imieniem Christodulus, mieszkał w Miletopoli na półwyspie Hellespontu. Został święcimiony na kapłana przez biskupa Miletopoli, Fileta, a później mianowany na stolicę biskupią w Lampsakos przez biskupa Kizikos, Ascolios. Znany ze głębokiej wiary, przeznaczał swoje dochody dla potrzebujących i był uznawany za wykonującego liczne cuda.
Życie i posługa

Od osiemnastego roku życia Partenios był znany z uzdrawiania chorych i przeprowadzania egzorcyzmów. Jego dobroczynna natura skłaniała go do rozdawania majątku ubogim. Po służbie kapłańskiej zasiadł na tronie biskupim w Lampsakos. Jego życie charakteryzowało się duchową pobożnością i oddaniem pomocy potrzebującym w swojej wspólnocie.
Kult
Po jego śmierci lokalni biskupi zebrali się, aby oddać mu ostatni hołd. Spoczywa w kaplicy kościelnej. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 7 lutego.
