Parisiusz był kamaldolskim mnichem i kapłanem żyjącym w XII i XIII wieku. Urodzony w Bolonii, wstąpił do swojego zakonu w wieku dwunastu lat. Po święceniach kapłańskich w 1191 roku poświęcił życie służbie duchowej. Przez siedemdziesiąt lat pełnił funkcję duchowego przewodnika dla mniszek w klasztorze św. Krystyny. Jest wspominany ze względu na swoje zdolności prorocze oraz liczne cuda przypisywane jego życiu.
Życie i służba
Po wstąpieniu w tradycję benedyktyńską jako młody chłopiec, Parisiusz skoncentrował swoją posługę na wspólnocie w Treviso. Przez siedem dekad sprawował opiekę duchową nad lokalnymi mniszkami. Jego długi okres służby jako duchowy przewodnik ugruntował jego pozycję jako znaczącej postaci w klasztorze św. Krystyny.
Kult i śmierć
Po śmierci w 1267 roku, Parisiusz został pochowany w katedrze w Treviso. Ze względu na przypisywane mu cuda i dar proroctwa, został kanonizowany jako święty. Jego wstawiennictwo jest czczone w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 11 czerwca.