Papulus był kapłanem działającym w południowej Galii pod koniec III i na początku IV wieku. Współpracując ze Saturninem z Tuluzji, pomagał w szerzeniu chrześcijaństwa w całym regionie. Tradycja identyfikuje go jako ewangelistę Lauragais, a czasem również jako biskupa Tuluzji. Według relacji historycznych o jego życiu, zapamiętano go jako męczennika, który zginął podczas prześladowań prowadzonych przez Dioklecjana.
Życie i męczeństwo

Legendy głoszą, że Papulus towarzyszył Saturninemu po tym, jak ten został konsekrwowany na biskupa przez świętego Piotra. Podczas gdy niektóre przekazy twierdzą, że został cudownie uwolniony z wieży w Carcassonne, inne podają, że pozostał w Tuluzji, aby prowadzić neofitów po tym, jak Saturnine udał się do Hiszpanii. Po okresie dokonywania cudów i nawracania pogan, został ostatecznie poddany torturom i ścięty.
Kult i dziedzictwo
Jego relikwie zostały przeniesione do kościoła świętego Saturnina w Tuluzji. Miasto Saint-Papoul zostało założone w VIII wieku wokół opactwa poświęconego jemu. Później, w 1317 roku, papież Jan XXII utworzył diecezję Saint-Papoul, której siedzibą była katedra w Saint-Papoul. W tradycji katolickiej wspomina się go 3 listopada.
