Papirus 77

1 min czytania
W 11 językach

Wszystkie dane z infoboksu 9

Data powstania: II wiek
Rodzaj: Kodeks papirusowy
Numer: (GA)
Zawartość: Ewangelia Mateusza †
Język: grecki
Rozmiary: [11] × [16] cm4,6 × 7 cm
Typ tekstu: tekst aleksandryjski
Kategoria: I
Miejsce przechowywania: Sackler Library

Papirus 77 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem ${\mathfrak {P}}^{77}$ – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na II wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Mateusza. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Opis

Zachowały się tylko dwa fragmenty jednej karty Ewangelii według Mateusza (23,30-39). Oryginalna karta miała rozmiary 11 na 16 cm. Tekst pisany jest w 20 linijkach na stronę, skryba sprawia wrażenie profesjonalnego.

Nomina sacra pisane są skrótami (υν, ις, πηρ).

Według Alanda jest jednym z siedmiu wczesnych rękopisów Ewangelii według Mateusza.

Zdaniem Comforta mógł pochodzić z tego samego rękopisu co ${\mathfrak {P}}^{103}$ (zawiera Mt 14,3-5).

Tekst

Tekst grecki reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną (proto-aleksandryjski). Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I.

Historia

Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oksyrynchos. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus oba fragmenty zarejestrowane zostały pod numerami 2383 oraz 4405. Tekst opublikowany został przez Petera J. Parsonsa w 1968 roku. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 77.

Rękopis datowany jest przez INTF na II wiek. Comfort datuje na koniec II wieku.

Cytowany jest w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu Nestle-Alanda (NA27).

Obecnie przechowywany jest w bibliotece Sackler Library (P. Oxy. 2683) w Oksfordzie.