Pankratiusz Peczerski był żyjącym w XIII wieku hieromonichem, który prowadził życie pustelnika w kijowskiej Ławrze Peczerskiej. Choć niewiele wiadomo o jego wczesnym życiu, jest on pamiętany ze względu na swoje oddanie duchowe oraz rolę mnicha w regionie Rusi Kijowskiej. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej, szczególnie cenionego za ascetyczny tryb życia oraz postrzeganą zdolność do dokonywania cudów poprzez modlitwę, post i używanie świętego oleju.
Życie i cuda

Podczas pobytu w klasztorze Pankratiusz prowadził odosobnione życie. Kroniki historyczne sugerują, że posiadał dar uzdrawiania chorych, co osiągał poprzez modlitwę, post i namaszczanie olejem. Hymny poświęcone jemu opisują go jako mądrego kapłana i sprawcę wielu cudów, podkreślając jego znaczący wpływ duchowy za życia.
Kult i relikwie

Święte relikwie tego mnicha spoczywają w Dolnych Jaskiniach Ławry Peczerskiej, gdzie zamieszkiwał aż do śmierci około 1400 roku. Jest on czczony przez Kościół prawosławny 28 sierpnia oraz 9 lutego, podczas drugiego tygodnia Wielkiego Postu. Jego pamięć jest zachowana w świętych pieśniach, które wychwalają jego ascetyzm i cudowne dzieła.
