Pandionia była anglosaską mniszką żyjącą w X wieku. Urodzona w rodzinie królewskiej pochodzenia irlandzkiego lub szkockiego, przebywała zarówno w Usselby w hrabstwie Lincolnshire, jak i w Eltisley w hrabstwie Cambridgeshire. Wspomina się ją jako świętą; być może była męczennicą dziewicą. Po jej śmierci około 904 roku została kanonizowana niedługo po odejściu. Jej relikwie zostały ostatecznie umieszczone na ołtarzu kościoła w Eltisley, który jest jej poświęcony oraz św. Janowi Chrzcicielowi.
Życie i śmierć
Jako członkini rodziny królewskiej z Irlandii lub Szkocji, Pandionia żyła jako mniszka w wczesnośredniowiecznym okresie. Spędziła czas w Lincolnshire, zanim osiadła w Cambridgeshire. Zmarła około roku 904 i została uznana za świętą krótko po śmierci. Niektóre tradycje sugerują, że mogła być męczennicą dziewicą.
Kult i dziedzictwo
Pandionia jest upamiętniana 26 sierpnia. Została pochowana w pobliżu studni noszącej jej imię, choć studnia ta została zniszczona w 1575 roku przez Rogera Palmera. Kościół w Eltisley, w którym jej relikwie przeniesiono na ołtarz, pozostaje poświęcony jej oraz Janowi Chrzcicielowi.
