Pallady Popov był prawosławnym kapłanem i hierarchamęczennikiem żyjącym w Imperium Rosyjskim i Związku Radzieckim. Urodził się w 1879 roku w ujeździe Nikolskim w rodzinie kapłańskiej, studiował w seminarium teologicznym w Archangielsku, a następnie pracował jako nauczyciel. Został święconym kapłanem w 1913 roku, po czym służył w cerkwi na skrzyżowaniu Gam. W następstwie oskarżeń o agitację antyradziecką, we wrześniu 1937 roku został rozstrzelany w Iszmie.
Życie i służba


Po ukończeniu studiów teologicznych w 1902 roku, Popov pracował jako nauczyciel w kilku wiejskich szkołach. W 1913 roku został święconym kapłanem przez biskupa Nafanaila Archangielskiego. Przez wiele lat służył wspólnocie w Gam, gdzie pełnił funkcję kapłana i zarządzał lokalną szkołą parafialną, nauczając uczniów religii.
Męczeństwo i kult

W 1937 roku Popov został aresztowany i osadzony w więzieniu w Iszmie. Postawiono mu zarzuty szerzenia antyradzieckiej propagandy wśród rolników pracujących w kołchozach. Został skazany na śmierć przez radziecki trybunał i stracony pod koniec września 1937 roku. Został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2001 roku jako część zgromadzenia nowych męczenników i wyznawców Rosji.
