Palladiusz z Saintes był VI-wiecznym biskupem i prezbiterem z Galii. Urodzony w zamożnej rodzinie, która w poprzednim stuleciu wydała wielu nauczycieli i biskupów, służył w diecezji Saintes. Jego rządy charakteryzowały się znaczącym zaangażowaniem politycznym, gdyż wspierał Gundoalda przeciwko merowińskiemu królowi Guntramowi. To polityczne powiązanie doprowadziło do tymczasowej utraty poparcia zarówno ze strony metropolity, jak i własnego duchowieństwa, co skutkowało działaniami dyscyplinarnymi podjętymi przez biskupów na II soborze w Mâcon.
Życie i polityka

Palladiusz był aktywny w polityce kościelnej, uczestnicząc w IV soborze paryskim w 573 roku i goszcząc w swojej diecezji sobór w tym samym roku. Jego decyzja o opowiedzeniu się po stronie Gundoalda wywołała konflikt z królem Guntramem, który odmówił sprawowania z nim mszy. Po II soborze w Mâcon w 585 roku został ukarany grzywną wraz z dwoma innymi prelatami. Później odnotowano jego powiązania z Fredegundą w 596 roku.
Działalność kościelna
Jako przywódca, Palladiusz koncentrował się na rozbudowie infrastruktury religijnej swojej diecezji. Ufundował kościół poświęcony św. Marcinowi z Tours i pozyskał relikwie dla tego miejsca, gdzie rzekomo obserwowano cuda uzdrowień. Pracował również nad promowaniem kultu lokalnych postaci, w tym pierwszego biskupa Saintes, Eutropiusza, oraz opata Martinausa, który mógł być współczesnym Marcinowi z Tours.
