Palamon z Teb był świętym żyjącym na początku IV wieku, który pełnił rolę mentora św. Pachomiusza Wielkiego. Żyjąc w formacyjnym okresie dla monastycyzmu, zapewniał duchowe przewodnictwo swojemu uczniowi, pomagając ukształtować drogę jednej z najbardziej wpływowych postaci w chrześcijańskiej tradycji ascetycznej. Jest uznawany za świętego w Kościele prawosławnym za swoją rolę nauczyciela i duchowego przywódcy.
Życie i nauczanie
Na początku lat 300. Palamon pełnił funkcję duchowego instruktora Pachomiusza. Kierując swoim uczniem, przyczynił się do rozwoju praktyk monastycznych, które później stały się fundamentem tradycji chrześcijańskiej. Jego wpływ koncentrował się na formacji duchowej osób poszukujących życia ascetycznego.
Kult
Kościół prawosławny czci Palamona jako świętego. W prawosławnym kalendarzu liturgicznym wspomina się go 12 sierpnia, natomiast w tradycji rosyjskiej jego święto obchodzi się 25 sierpnia. Jest on pamiętany przede wszystkim ze względu na jego związek z wielkim reformatorem monastycznym, Pachomiuszem.