Pafnutij Zamorski był prawosławnym mnichem i pustelnikiem, który żył w Kijowie w XII lub XIII wieku. Związany z Ławrą Peczorską, jest pamiętany ze swojego skrajnego ascetyzmu oraz decyzji o życiu w odosobnieniu. Całe życie spędził na głębokiej refleksji duchowej, charakteryzującej się nieustannym płaczem i pełną smutku kontemplacją nad ostatecznym oddzieleniem duszy od ciała oraz sądem nad uczynkami człowieka.
Życie i ascetyzm

Jako pustelnik, Pafnutij zdecydował się na zamurowanie w swojej celi, aby całkowicie wyrzec się ziemskich przyjemności. Zgodnie z tradycjami Ławry Peczorskiej, otrzymywał jedynie dzienną porcję wody i kawałek chleba przez małe okno. To minimalne pożywienie służyło jako sposób na monitorowanie jego życia, gdyż nietknięte jedzenie oznaczało, że mnich zmarł.
Kult i relikwie
Święty jest czczony w tradycji prawosławnej. Jego relikwie znajdują się w Dalekich Jaskiniach Ławry, w pobliżu szczątków Mojżesza Cudotwórcy i Hilariona Stylity. W kalendarzu kościelnym wspomina się go 15 (28) lutego oraz 28 sierpnia (10 września).
