Pafnucy z Egiptu był chrześcijańskim mnichem i męczennikiem żyjącym w III wieku na pustyni egipskiej. Podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza rzymskiego Dioklecjana, dobrowolnie przedstawił się lokalnemu władcy, aby wyznać swoją chrześcijańską wiarę. Ten akt nieposłuszeństwa doprowadził do jego pojmania i późniejszych tortur. Jest uznawany za czczonego męczennika ze względu na swoją niezłomność oraz znaczący wpływ, jaki jego cierpienie wywarło na lokalną ludność.
Życie i męczeństwo

Po wyznaniu wiary, Pafnucy znosił dotkliwe tortury fizyczne. Podczas jego męczeństwa dwóch żołnierzy, Dionizjusz i Kallimach, przeszło na chrześcijaństwo po tym, jak byli świadkami jego wytrwałości. Po wielu próbach zabicia go, w tym wrzuceniu do rzeki z kamieniem u szyi, święty został ostatecznie ukrzyżowany na palmie na rozkaz cesarza. Jego śmierć zainspirowała setki ludzi do przyjęcia wiary.
Kult

Święty jest upamiętniany w tradycjach katolickiej, prawosławnej i orientalnej. Czczony jest jako wielki męczennik i cudotwórca. Jego wspomnienia przypadają na 24 września i 8 października. Jego dziedzictwo pozostaje znaczące ze względu na dużą liczbę osób, które przeszły na chrześcijaństwo po jego publicznej egzekucji.
