Pafnucy Pustelnik był egipskim pustelnikiem żyjącym w IV wieku na pustyni. Jako uczeń świętego Makarego Wielkiego stał się znaną postacią wśród mieszkańców pustyni. Zapamiętano go przede wszystkim dzięki jego pismom szczegółowo opisującym życie różnych pustelników, w tym świętego Onufrego. Z przekazów historycznych wynika, że w 395 roku, kiedy odwiedził go Kasjan, miał dziewięćdziesiąt lat. Jego życie i czyny stały się później inspiracją dla dzieł literackich, takich jak sztuka saskiej nuny Hroswity.
Życie i pisma
Żyjąc jako pustelnik, Pafnucy dokumentował doświadczenia wielu mieszkańców pustyni. Te hagiograficzne pisma zachowały historie różnych pustelników dla późniejszych pokoleń. Jego wpływ przeniknął do literatury średniowiecznej poprzez sztukę napisaną przez Hroswitę, która przedstawia jego nawrócenie kobiety imieniem Tais na wiarę chrześcijańską.
Kult
Jest czczony w kilku tradycjach, w tym w chrześcijaństwie koptyjskim, prawosławnym i katolickim. Kościół prawosławny w Ameryce obchodzi jego święta 15 lutego i 25 września. W tradycji koptyjskiej jego święto obchodzone jest 15 Meszir.