Pachomius z Kieny był wschodnioortodoksyjnym świętym, który żył w obwodzie Archangielskim pod koniec XV i na początku XVI wieku. Jako uczeń Aleksandra z Oszewien stał się mnichem w klasztorze Wniebowzięcia Aleksandra w Oszewien. Pod koniec lat 1400. założył pustelnię Spaso-Preobrażenską nad rzeką Kiena, pełniąc funkcję jej pierwszego hegumena. Jest wspominany ze względu na swoje przewodnictwo monastyczne oraz założenie wewnątrz wspólnoty szpitala, który służył opiece nad starszymi i chorymi mężczyznami.
Życie monastyczne

Po szkoleniu pod przewodnictwem Aleksandra z Oszewien, Pachomius założył osadę pustelniczą nad rzeką Kiena. Wspólnota ta, znana jako pustelnia Spaso-Preobrażenska w Kienie, stała się znaczącym miejscem religijnym. Warto zauważyć, że w 1508 roku do klasztoru wstąpił słynny mnich Antoni z Siji. Pachomius koncentrował się na niesieniu pomocy słabym, tworząc pod swoim nadzorem specjalny przytułek dla starszych mnichów.
Kult i dziedzictwo
Relikwie świętego spoczywają pod kościołem, który założył. Jego pamięć jest czczona w tradycji prawosławnej w pierwszą sobotę po święcie Teofanii. Kilka kościołów i kaplic w diecezjach olonieckiej i archangielskiej zostało mu poświęconych, w tym miejsca w rejonach Plessiecki i Kargopol.
