Pachomius Wielki był pobożnym mnichem, który zmarł w 348 roku. W tradycji prawosławnej jest uznawany za świętego ze względu na swoje życie duchowe. Choć szczegółowe dane biograficzne dotyczące jego wczesnego życia nie zostały zachowane, jest wspominany ze względu na swoją świętość oraz rolę postaci monastycznej w wczesnej erze chrześcijaństwa.
Życie i śmierć
Żyjąc w IV wieku, ten święty człowiek poświęcił się monastycyzmowi. Zmarł w 348 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo oddania. Jego życie służy jako przykład tradycji ascetycznych ustanowionych w tym okresie historii chrześcijaństwa.
Kult
Święty jest czczony w Kościele prawosławnym, gdzie jego pamięć jest zachowana poprzez liturgiczne upamiętnienie. Ma dwie główne uroczystości, które obchodzone są 15 maja oraz 28 maja.