Pablo de Anda Padilla był meksykańskim księdzem rzymskokatolickim i pedagogiem, urodzonym w 1830 roku w San Juan de los Lagos. Po przeprowadzce do León w celu realizowania powołania, został święconym w 1856 roku i sprawował różne posługi duchowne, w tym funkcję kapelana w katedrze w Potosí. Jest najbardziej znany z założenia w 1886 roku Zgromadzenia Minimalistek Niepokalanego Maryi (Congregación de las Hijas Menores de María Inmaculada) w celu wspierania opieki społecznej. Jego oddana służba ubogim i chorym doprowadziła do ogłoszenia go przez Kościół katolicki wyniosłym (venerabilis).
Życie i działalność

W trakcie swojej kapłańskiej służby Padilla koncentrował się na inicjatywach charytatywnych, w tym na stworzeniu domu miłosierdzia dla osób starszych, chorych i bezdomnych dzieci. Założył warsztaty nauczające różnych rzemiosł i wybudował sanktuarium poświęcone Matce Bożej z Guadalupe. W 1886 roku założył swój zakon religijny, który liczył początkowo cztery członkinie. Swoje ostatnie lata spędził na zarządzaniu różnymi posługami, zanim zmarł w León w 1904 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje jego świętość, ogłaszając go wyniosłym w 1999 roku za pontyfikatu Jana Pawła II. Jego liturgia upamiętniająca odbywa się 29 czerwca. Zakon, który założył, kontynuuje jego misję poprzez liczne instytucje edukacyjne i medyczne w Meksyku i na Kubie, podtrzymując jego dziedzictwo służby społeczności.
