Ovide Charlebois był kanadyjskim misjonarzem katolickim i prelatem należącym do Zgromadzenia Misjonarzy Maryi Niepokalanej. Urodzony w Oka w 1862 roku, pełnił funkcję pierwszego wikariusza apostolskiego Keewatin od 1910 roku aż do śmierci w 1933 roku. Jest pamiętany przede wszystkim ze swojej niestrudzonej pracy na kanadyjskim północnym zachodzie, gdzie przemierzał ogromne odległości na saniach ciągniętych przez psy, rakietach śnieżnych i kanu, aby dotrzeć do odizolowanych społeczności rdzennych oraz Metysów. Poprzez zakładanie szkół, kaplic i wydawanie gazety, zapewniał niezbędną edukację i komunikację w odległych regionach, którym służył.
Życie i posługa
Po złożeniu ślubów zakonnych Charlebois rozpoczął pracę misyjną w Le Pas, gdzie nauczał katechizmu małe, rozproszone populacje. Spędził lata na podróżach przez surową dzicz, czasami obozując na zewnątrz przez wiele tygodni. Podczas swojej kadencji jako biskup rozbudował infrastrukturę swojego wikariatu, budując szkoły i kaplice, a nawet założył francuskojęzyczną gazetę, aby pomóc w komunikacji między odległymi osadami.
Kult
Proces uznania jego świętości rozpoczął się w latach 50. XX wieku. Po okresie bezczynności śledztwo wznowiono pod koniec lat 70. W 2019 roku papież Franciszek ogłosił go czcigodnym. Jego szczątki znajdują się obecnie w katedrze Notre-Dame du Sacré-Coeur.
