Ottone Frangipane był benedyktyńskim mnichem i pustelnikiem, który żył w przybliżeniu od 1040 do 1127 roku. Urodzony w potężnej rzymskiej rodzinie baronowskiej, początkowo służył jako rycerz, lecz po cudownym ucieczce z więzienia postanowił poświęcić się życiu religijnemu. Praktykował ascetyzm w różnych opactwach, a później osiadł w Ariano Irpino, gdzie służył pielgrzymom i żył jako pustelnik. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i jest czczony za swoją pobożność oraz służbę podróżnym.
Życie i pobożność
Po uwolnieniu z więzów dzięki boskiej interwencji, Ottone porzucił życie rycerskie, aby postępować zgodnie z Regułą św. Benedykta. Szukał duchowego przewodnictwa w opactwie Cava de' Tirreni, a później w Montevergine. W Ariano Irpino założył szpital św. Jakuba, aby pomagać pielgrzymom. Do 1120 roku przyjął życie pustelnika, mieszkając w odosobnionej celi, gdzie praktykował nieustanną modlitwę, post i pokutę.
Kult i dziedzictwo
Jest patronem Ariano Irpino, diecezji Ariano Irpino-Lacedonia oraz Castelbottaccio. Jego wspomnienie obchodzi się 23 marca. Lokalna tradycja przypisuje jego wstawiennictwu ochronę miasta przed różnymi katastrofami, w tym plagami i trzęsieniami ziemi. W sztuce religijnej często przedstawiany jest w szatach zakonnych, trzymającego miecz lub bicz.