Otto von Cappenberg był niemieckim kapłanem i kanonikiem zakonu norbertanek żyjącym w XII wieku. Urodzony około 1100 roku w szlacheckim rodzie von Cappenberg, wstąpił do zakonu norbertanek w 1123 roku. Od 1156 roku aż do śmierci w 1171 roku pełnił funkcję kanonika klasztoru w Cappenberg. Zapamiętano go szczególnie jako ojca chrzestnego przyszłego cesarza Fryderyka I, znanego jako Barbarossa. W Kościele katolickim czczony jest jako błogosławiony.
Życie i służba
Po udziale w oblężeniu Münster w 1121 roku, Otto i jego brat Gottfried przekazali swój majątek zakonowi norbertanek, aby uzyskać przebaczenie. Po służbie jako kanonik w Varlar, Otto został trzecim kanonikiem Cappenberg w 1156 roku. Podczas sprawowania urzędu wzbogacił kościół klasztorny oraz ołtarze. Zmarł w lutym 1171 roku i został pochowany w Cappenberg, gdzie jego grób został później odrestaurowany po zniszczeniu podczas wojny trzydziestoletniej.
Dziedzictwo i relikwie
Otto utrzymywał bliskie relacje z cesarzem Barbarossą, który podarował mu misę chrzcielną, którą Otto zapisał później klasztorowi w Cappenberg. Zamówił również pozłacaną relikwiarz znany jako Głowa z Cappenberg (Cappenberg Head), aby przechowywać w nim relikwie św. Jana. Relikwiarz ten umieszczono w kościele klasztornym do publicznej czci, wspieranej przez fundację ustanowioną przez Otto, która miała finansować wieczne światła ku czci świętego.