Orthohantavirus to rodzaj wirusów obejmujący wszystkie hantawirusy, które wywołują choroby u ludzi. Wirusy te występują głównie u gryzoni, przy czym każdy gatunek wirusa jest zazwyczaj przenoszony przez jeden gatunek gryzonia. U gryzoni zwykle wywołują trwałe, bezobjawowe zakażenie, natomiast u ludzi powodują dwie choroby: gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym, występującą przede wszystkim w Afryce, Azji i Europie, oraz zespół płucny wywoływany przez hantawirusy, występujący głównie w obu Amerykach.
Odkrycie i historia




Hantawirusy po raz pierwszy zidentyfikowano po wojnie koreańskiej, kiedy wśród żołnierzy stacjonujących w pobliżu rzeki Hantan powszechna była gorączka związana z nerkami. Pierwszy wirus wyizolowano w Korei Południowej w 1978 roku i nazwano go wirusem Hantaan, a wykazano, że to on był odpowiedzialny za epidemię z czasów wojny. Wkrótce odkryto inne hantawirusy wywołujące podobne choroby w całej Eurazji. Rodzaj ten formalnie ustanowiono w 1987 roku, a epidemia w Stanach Zjednoczonych w 1993 roku ujawniła wirusy Nowego Świata, które wywołują drugą chorobę.
Przenoszenie i rozprzestrzenianie się




Hantawirusy przenoszą się głównie z gryzoni na ludzi drogą aerozolową i kropelkową, zawierającą wydaliny, a także poprzez zanieczyszczoną żywność, ugryzienia i zadrapania. Czynniki środowiskowe, takie jak opady, temperatura i wilgotność, wpływają na częstotliwość zakażeń. Wirusy mogą przetrwać poza organizmem gospodarza przez wiele dni, co pomaga im utrzymywać się w środowisku. Od czasu ich odkrycia hantawirusy stwierdzono również u kretów, rycowników i nietoperzy.
