Orontius z Lecce był chrześcijańskim biskupem i męczennikiem żyjącym w I wieku w Rudiae. Według historycznej legendy był synem rzymskiego skarbnika i przeszedł na chrześcijaństwo dzięki Justynowi, wyznawcy świętego Pawła. Po ustanowieniu na pierwszego biskupa Lecce, wraz ze swoim towarzyszem Fortunatem powrócił do tego regionu, aby głosić ewangelizację. Po odmowie wyrzeczenia się wiary przed rzymskimi władzami, zostali ostatecznie straceni siekierą w pobliżu Lecce w 68 roku n.e.
Życie i męczeństwo
Orontius żył w czasach Cesarstwa Rzymskiego. Po nawróceniu udał się do Koryntu, aby spotkać się ze świętym Pawłem, gdzie otrzymał potwierdzenie urzędu biskupa. Po powrocie do regionu Salento kontynuował swoją działalność religijną, mimo prześladowań ze strony namiestnika Nerona. Ostatecznie został ponownie aresztowany i zabity 26 sierpnia wraz z Justynem i Fortunatem.
Kult i czci
Jako patron Lecce, Orontius jest tradycyjnie wzywany o sprowadzenie deszczu. Jego kult rozprzestrzenił się w Salento, Apulii i Basilicacie, a on sam jest również uważany za patrona Turi i Ostuni. Lokalne tradycje przypisują jego wstawiennictwu zakończenie różnych plag i epidemii cholery. W Lecce i Ostuni odbywają się coroczne, trzydniowe święta ku jego czci.