Oriesznik to rosyjski pocisk balistyczny średniego zasięgu (IRBM), który według ukraińskich źródeł wojskowych może osiągać prędkość powyżej Mach 10. Po raz pierwszy został użyty bojowo 21 listopada 2024 roku, kiedy uderzył w ukraińskie miasto Dniepr. Pocisk przenosi kilka niezależnie kierowanych głowic powrotnych, co wcześniej kojarzono wyłącznie z bronią jądrową, a według doniesień jego głowice zawierają submunicję. Analitycy określają ten system jako bardzo trudny do przechwycenia.
Rozwój i pochodzenie
Uważa się, że Oriesznik jest pochodną pocisku RS-26 Rubież, który przetestowano pięciokrotnie, nie wprowadzając go jednak do służby. Eksperci sądzą, że w celu stworzenia Oriesznika z RS-26 usunięto człon napędowy, co zmniejszyło jego zasięg. Prezydent Rosji Władimir Putin stwierdził w sierpniu 2025 roku, że pocisk wszedł do produkcji, a pierwsza partia została dostarczona rosyjskim wojskom. Zastępczyni rzecznika prasowego Pentagonu Sabrina Singh również określiła Oriesznika jako wariant RS-26.
Użycie w wojnie
Pocisk po raz pierwszy użyto przeciwko Dnieprowi 21 listopada 2024 roku, a późniejsze analizy wskazują, że głowice mogły nie zawierać materiałów wybuchowych, a uderzenie mogło być pokazem politycznym. Rosja później wystrzeliła pociski Oriesznik w kierunku Lwowa w styczniu 2026 roku, a następnie ponownie podczas dużego nocnego ataku w maju 2026 roku. Przechwycenie jest uważane za niezwykle trudne dla obecnych ukraińskich systemów obrony, choć nowoczesne pociski przechwytujące, takie jak izraelski Arrow 3 oraz amerykański SM-3 Block 2A, zostały zaprojektowane do zwalczania tego typu zagrożeń.
