Oretes z Tyany był chrześcijańskim lekarzem praktykującym w Kapadocji za panowania Dioklecjana. Zapamiętano go jako męczennika, który doświadczył surowych prześladowań z powodu swojej wiary. Po odmowie uczestnictwa w rzymskich kultach religijnych poddano go różnym torturom, w tym wystawieniu na ogień i długotrwałemu głodowi. Ostatecznie zmarł w 304 roku w wyniku obrażeń odniesionych podczas egzekucji, która polegała na przebiciu go gwoździami i przywiązaniu do dzikiego konia.
Męczeństwo i śmierć
Oskarżony o nawracanie wielu ludzi z tradycyjnego rzymskiego kultu, Oretes był poddawany intensywnym cierpieniom fizycznym. Po kilku nieudanych próbach złamania jego determinacji poprzez bicie i ogień, lokalne władze uwięziły go bez jedzenia i wody na tydzień. Jego ostateczna egzekucja polegała na wbiciu na pal, a następnie wleczeniu przez galopującego konia, co doprowadziło do jego śmierci w 304 roku.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci jego szczątki wrzucono do pobliskiej rzeki, lecz nieznana osoba miała je odnaleźć i umieścić w miejscu świętym w pobliżu gór Taurus. Miejsce to, znane jako Saint-Orestes, zostało odnotowane przez Grzegorza Nazianzina. Jest on czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 10 listopada.