Oranna z Eschweiler była świętą żyjącą w VI wieku, która działała w regionie Mozeli i Saary. Według legendy była córką irlandzko-szkockiego wicekróla imieniem Frochard i siostrą świętego Wendelina, choć inne tradycje identyfikują ją jako córkę lotaryńskiego księcia, który wygnał ją z powodu jej niedosłuchu. Pamięta się ją z jej działalności misyjnej oraz czynienia cudów, takich jak uzdrowienie głuchych myśliwych. Jest czczona jako patronka Lotaryngii i tradycyjnie wzywana w celu ulgi w zawrotach głowy i dolegliwościach usznych.
Życie i legendy
Oranna mieszkała w okolicach Berus, gdzie osiadła po prowadzeniu działalności misyjnej. Jedna legenda opowiada, jak uratowała frankijskiego myśliwego zagubionego w lasach Lotaryngii, przy okazji lecząc jego głuchotę. Inna historia opisuje, jak została ukryta przed niechcianym zalotnikiem dzięki plonom, które gwałtownie urosły wiosną. Ostatecznie została pochowana w kościele w Eschweiler wraz ze swoją towarzyszką, Cyrillą.
Kult i pobożność
Kaplica św. Oranny w Berus stanowi ważne miejsce pielgrzymkowe. Wyznawcy odwiedzają kaplicę, aby prosić o uzdrowienie, często używając żelaznych koron, które mają łagodzić dolegliwości głowy i uszu. Lokalne tradycje obejmują śpiewanie Orannalied, hymnu, którego tekst powstał na początku XX wieku. Ponadto historycznie młode kobiety modliły się do niej o pomoc w znalezieniu odpowiedniego męża.
Dziedzictwo i sztuka
Jej wpływ jest widoczny w różnych dziełach sztuki, w tym w XVI-wiecznej piaskowcowej figurze w Lahr oraz w posągach w kilku kościołach w całym regionie. Przedstawienia te często zawierają ucho lub laskę pasterską jako atrybuty. Jej relikwie były wielokrotnie przenoszone w historii, przetrwały okresy konfliktów i były przechowywane w różnych miejscach, w tym w szczelinie skalnej podczas rewolucji francuskiej.