Onufry z Chios był prawosławnym świętym i nowomęczennikiem urodzonym w 1786 roku w wiosce Camproba, położonej w regionie Tarnowa w dzisiejszej Bułgarii. Po młodzieńczym wybuchu, w którym groził przejściem na islam, szukał duchowego odkupienia, zostając mnichem w klasztorze Hilandar na górze Athos. Ostatecznie przeniósł się na wyspę Chios, gdzie zdecydował się publicznie wyznać swoją chrześcijańską wiarę i otwarcie sprzeciwić się władzy islamskiej, co doprowadziło do jego egzekucji w 1818 roku.
Życie i męczeństwo
Po nawróceniu Onufry służył jako diakon pod duchowym przewodnictwem starca Nicefor w skicie św. Jana Chrzciciela. Pragnąc uczcić pamięć św. Marka z Smyrna, udał się na Chios. Wieczorem w Wielki Czwartek porzucił swój zakonny strój na rzecz lokalnego ubioru i otwarcie wyznał chrześcijaństwo. Ten akt nieposłuszeństwa skutkował uwięzieniem, a następnie ścięciem 4 stycznia 1818 roku.
Kult
Kościół prawosławny uznaje go za nowomęczennika. Jego ciała nigdy nie odnaleziono, gdyż wierzy się, że po egzekucji jego szczątki wrzucono do morza. W tradycji prawosławnej wspomina się go 4 stycznia.
