Onofrej Pskowski był wschodniochrześcijańskim mnichem, który żył w XV wieku w pobliżu Izborska. Jako uczeń Euforozyny Pskowskiej dążył do życia w samotności na wyspie Sennoj. Jego ascetyczny tryb życia przyciągnął wielu wyznawców, co sprawiło, że jego mała pustelnia przekształciła się ostatecznie w klasztor Malyski Spaso-Rozhdestvensky. Zmarł 12 czerwca 1492 roku, a jego następcą został jego uczeń, Aksentij.
Życie i dziedzictwo
Po wycofaniu się w odległe miejsce nad jeziorem Maloje, sława Onofreja jako pustelnika rosła. Przyciągnęło to poszukiwaczy duchowej samotności w to miejsce, co ułatwiło rozwój wspólnoty monastycznej. Został pochowany w kościele Narodzenia w kaplicy poświęconej jemu. Tradycja głosi, że jego modlitwy zapobiegły niegdyś zniszczeniu plonów przez obfite opady śniegu, co doprowadziło do obfitych zbiorów.
Kult
Święty jest czczony przez Cerkiew Prawosławną 12 czerwca. Jest również czczony w pierwszą niedzielę po poście apostolskim, dzień ten często nazywany jest niedzielą malyską. Ponadto jest uwzględniony w Katedrze Świętych Pskowskich. Jego dzień święta pozostaje związany z historycznym cudem dotyczącym topniejącego śniegu.