Onezym (ur. jako Michaił Pyłajew w 1876 roku) był rosyjskim biskupem prawosławnym, który sprawował posługę kościelną w wczesnym okresie radzieckim. Urodzony w rodzinie psalmistów, przechodził przez kolejne szczeble duchowieństwa, zostając najpierw kapłanem, a później biskupem. Jego posługa charakteryzowała się znaczącą służbą żołnierzom podczas I wojny światowej oraz późniejszym przewodzeniem diecezji tulskiej. Z powodu działalności religijnej i sprzeciwu wobec panującego reżimu politycznego, był wielokrotnie aresztowany i skazywany na wygnanie, aż w końcu został stracony w 1938 roku.
Życie i posługa

Po ukończeniu seminarium teologicznego Onezym służył jako kapłan, w tym sprawując posługę wśród żołnierzy podczas I wojny światowej. Po przyjęciu ślubów zakonnych w 1926 roku został konsekr dụng jako biskup. Służył jako biskup Krasnobakowa, a później biskup Wotkińska. W 1933 roku został mianowany biskupem Tuły, gdzie aktywnie wspierał wygnanych duchownych i ułatwiał odnowienie różnych parafii mimo rządowych ograniczeń.
Męczeństwo i kult
Oddanie Onezyma wierze doprowadziło do jego wielokrotnego uwięzienia w obozach pracy i wygnania na Północ. W 1935 roku został ponownie aresztowany pod zarzutem kierowania grupą kontrrewolucyjną. Po wyroku specjalnego trybunału radzieckiego został stracony w lutym 1938 roku. Został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2001 roku i włączony do zgromadzenia Nowych Męczenników i Spowiedników Rosji.
