Olimpas był rzymskim chrześcijaninem i apostołem żyjącym w pierwszym wieku. W Nowym Testamencie jest identyfikowany poprzez pozdrowienie od Pawła z Tarsu zawarte w Liście do Rzymian, datowanym na około 65 rok n.e. Uznawany za jednego z Siedemdziesięciu uczniów, jest czczony jako męczennik (hieromartyr) w różnych tradycjach chrześcijańskich. Jego życie i posługa wiążą się z wczesnym szerzeniem wiary w erze rzymskiej.
Znaczenie historyczne

Jako postać wspomniana w pismach biblijnych Pawła, Olimpas zajmuje miejsce wśród wczesnych wyznawców Chrystusa. Jest on ściśle identyfikowany jako rzymski chrześcijanin. W tradycji wschodniego prawosławia zalicza się go do grupy Siedemdziesięciu uczniów, czyli grupy wyznawców wybranych do głoszenia ewangelii.
Kult

Święty jest upamiętniany jako męczennik zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 10 listopada. Jego dziedzictwo jest zachowane w kalendarzach liturgicznych oraz historycznych tekstach religijnych, które uznają jego rolę jako apostoła.
