Oleksij Bodnar był księdzem greckokatolickim urodzonym w 1889 roku w Torhowie. Po ukończeniu studiów w lwowskiej duchownej szkole greckokatolickiej pełnił różne funkcje, w tym administratora parafii w takich wsiach jak Dunajów, Czemeryncy i Wypyski. Ostatecznie sprawował urząd proboszcza w Borszowie, gdzie był ceniony za swoją pracę edukacyjną i społeczną. Podczas sowieckiej okupacji Zachodniej Ukrainy pozostał wierny swojej wierze i odmówił ukrywania się przed władzami, co doprowadziło do jego aresztowania i śmierci w 1941 roku.
Życie i posługa

Po święceniach kapłańskich w 1916 roku, Bodnar poświęcił się opiece duszpasterskiej i oświacie narodowej. Nauczal religii w lokalnych szkołach i pełnił funkcję kuratora oświaty w dekanacie peremysłańskim. Był również głęboko zaangażowany w organizacje społeczne, w tym w towarzystwo Proswita oraz Związek Ukraińskich Katolików. Jego zaangażowanie w pomoc ubogim oraz prowadzenie bibliotek parafialnych odzwierciedlało jego aktywne przywództwo we wspólnocie lokalnej.
Męczeństwo
W czerwcu 1941 roku, podczas sowieckiej okupacji, NKWD rozpoczęło masowe aresztowania ludności ukraińskiej. Mimo ostrzeżeń ze strony parafian, aby się ukrył, Bodnar odmówił ucieczki, twierdząc, że nie zrobił nic złego. Został aresztowany w Peremysłach, a następnie zamordowany po ciężkich torturach. Zmarł 30 czerwca 1941 roku i został pochowany w Borszowie.
Kult
Kościół Ukraiński Greckokatolicki upamiętnia Oleksija Bodnara jako nowego męczennika. Jest on wspominany za swoją niezłomną odwagę oraz odmowę porzucenia swojej owczarni i zasad w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
