Oleg Jankowski (ur. 1944, zm. 2009) – radziecki i rosyjski aktor, znany z psychologicznie wyrafinowanych kreacji nowoczesnych intelektualistów. Urodzony w Kazachstanie, od sceny Saratowskiego Teatru Dramatycznego awansował do Teatru Leninowskiego Komsomołu (Lenkom) w Moskwie i stał się czołową postacią radzieckiego i rosyjskiego kina oraz teatru. W 1991 roku wraz z Sofią Pilawską otrzymał tytuł ostatniego Artysty Ludowego ZSRR.
Początki kariery

Rodzina Jankowskiego ucierpiała w czasach represji stalinowskich, a po śmierci Stalina przeprowadziła się do Saratowa. Debiut sceniczny miał w Mińsku w wieku czternastu lat, zastępując chorego aktora. Po ukończeniu szkoły teatralnej w Saratowie w 1965 roku spędził osiem lat w zespole Saratowskiego Teatru Dramatycznego, gdzie grał szereg głównych ról. Sukces jako książę Myszkin w Idiocie przyniósł mu w 1973 roku zaproszenie do Teatru Lenkom.
Film i późniejsza twórczość
Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 1968 roku dwoma filmami. Później wystąpił w licznych adaptacjach rosyjskich klasyków i stał się czołowym aktorem teatru Lenkom Marka Zacharowa. Za granicą był znany głównie z ról w filmach Andrieja Tarkowskiego: Zwierciadle i Nostalgii. W latach dziewięćdziesiątych kierował festiwalem filmowym Kinotavr w Soczi, a jego ostatni film, Car, został pokazany w Cannes na kilka dni przed jego śmiercią na raka trzustki w 2009 roku.
