Odulwald z Melrose był szkockim szlachcicem i opatem klasztoru w Melrose. Początkowo pełnił funkcję namiestnika Lauder, lecz ostatecznie wyrzekł się dóbr doczesnych, aby wstąpić do życia zakonnego. Podczas pobytu w Melrose oddawał się dyscyplinom duchowym, odnajdując szczególną radość w śpiewaniu psalmów. Zasłynął z nieustającej modlitwy i głębokiego, emocjonalnego oddania, a zmarł w 698 roku, dziesięć lat po śmierci świętego Cuthberta.
Życie i pobożność
Po porzuceniu urzędu namiestnika, Odulwald poszukiwał życia religijnego w klasztorze. Zasłynął intensywnymi praktykami duchowymi, które obejmowały częstą modlitwę oraz głęboką zdolność do szczerych, żarliwych łez. Jego oddanie wierze charakteryzowało nieustanne skupienie na bóstwie, ścieżce, którą podążał aż do śmierci pod koniec VII wieku.
Kult
Kościół katolicki uznaje Odulwalda za świętego. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 26 maja. Jego dziedzictwo wiąże się z opinią człowieka pobożnego oraz jego przewodnictwem jako opata w okresie wczesnośredniowiecznym w Szkocji.